ηχώ

στην άκρη μιας πλαγιάς 

ένας και μόνος

με το στόμα κολλημένο στο ποτήρι

ένας 

διαβάτης σε μια σήραγγα

μόνος

το σπίτι σχεδόν άδειο

ένας και μόνος

να παίζει με την ηχώ που αέναα φλερτάρει με την τρέλα.

επίσκεψη

Τα βιβλία στο σαλόνι 

εκπέμπουν τη ζέστη

που χρειάζεται η μαύρη γάτα 

για να βαδίζει άνετα

πασαρέλα πάνω-κάτω το παρκέ

κι εγώ πίσω απ΄ την τέντα

την πράσινη του μπαλκονιού

τρίτος όροφος για μένα

ρετιρέ ουρανοξύστη για τον ποιητή

του κλέβω εις γνώσιν του

απ΄την ουσία του μυαλού

ένα ξεσκόνισμα τα πάνω πάνω 

Γρηγορόβιου κι Ακτή Καλλιμασιώτη γωνία 

πείραμα

είμαι μια σταγόνα οξύ 
σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα

με έριξε με αιχμηρό σταγονόμετρο 
ένας άντρας με μάσκα χειρουργική

αυτόπτες μάρτυρες δεν υπήρχαν 
να επιβεβαιώσουν το γεγονός
που μόλις σας αναφέρω

να ξέρετε πως διαλύομαι σιγά σιγά
μαζί με τις σταγόνες 
που συνάντησα στον πάτο

φαντάζομαι ακολουθούν κι άλλες
αφού βλέπω μέσα από το γυαλί
το εργαστήριο σε σύγχυση

και την φωτιά να σιγοκαίει από κάτω

δεν μας έχουν ανακατέψει ακόμη
σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι μασκοφόροι

το νιώθω πως κάτι κακό θα συμβεί
το χρώμα που έχουμε πάρει είναι άρρωστο

οι αντιδράσεις σΠα σμΩ δικ έΣ

έμπλεξα με τις χημείες
εμένα που μου αρέσει το φυσικό

τον βλέπω να ζυγώνει πάλι
το μάτι του γυαλίζει

μυρίζει τρέλα και θάνατο

στα στρογγυλέματα δεν μπορείς να γαντζωθείς

-έφτασε ο καριόλης-

ελπίζω να είστε κάπου εδώ μέσα και ν' ακούτε


ας είμαστε το πείραμα για το τέλος της ασχήμιας

Είναι κάτι Κυριακές απογεύματα

Είναι κάτι Κυριακές απογεύματα
που εξογκώματα σε βάζουν σε σκέψεις

δε λένε να φύγουν οι κοκκινίλες απ' τα χέρια
και απορείς πως ζούσες τόσα χρόνια στο αλάτι

κάτι απογεύματα, που αρχίζουν από νωρίς το μεσημέρι
επιβεβαίωση πως τον χρόνο
αλλιώς αντιλαμβάνεται ο καθένας

τραβάς τον δρόμο τον δικό σου
και τα δίκια όλα στην τσέπη σου

ρέστα από την πάλη με το μέσα σου δεν παίρνεις
ούτε θυμάσαι κι αν ποτέ τα 'χες ζητήσει

μαγείρισσα στο στομάχι σου η Κυριακή
που ψάχνει τάχα μου να βρει
το μικρό γυαλάκι που της έσπασε απ΄ το πιάτο

αφού τρυπήσει όλα σου τα σωθικά
εσύ θα το βρεις γονατιστός μέσα στη λεκάνη
να επιπλέει με τα λόγια τα βαριά

θα σκουπίσεις τα αίματα από το στόμα

τα δάκρυα από τα μάτια

κι ο θόρυβος από το καζανάκι
θα σου μαρτυρήσει πως κάτι τέτοια απογεύματα

πέθαναν σπουδαίοι άνθρωποι
που δεν τους θυμάται κανείς πια.

το παιδί του απέναντι μπαλκονιού

ήρθε και η δική του η στιγμή

που το πατάρι άνοιξε για χάρη του

φανέλες κοντές πια

και παιχνίδια ξεπερασμένα

κάθε Σεπτέμβρη ξεσκαρτάρισμα

σκίρτημα αντίκρυ στις πληγές

και τον ποτισμένο ιδρώτα

μυρωδιά υγρασίας

σημάδι τιμωρίας

σε μια γωνιά του μπαλκονιού

το καρεκλάκι της σκέψης

και αν ηρεμήσεις θα μιλήσουμε του είπαν

δάκρυα ποτάμι από το σιφόνι

αποχέτευση και κατευθείαν

δίπλα από τον μπλε κάδο

στο πεζοδρόμιο η πρώτη εμφάνιση

του πατέρα του δώρο

για να νιώθεις πρωταθλητής είχε πει

- γκρανγκα γκρούνγα -

το καρότσι του σούπερ

ένα γυφτάκι πλησιάζει

αν πήγαινε σχολείο θα ήταν συμμαθητές

σταματά και σκύβει

πάνω απ' τη τσάντα την παλιά 

ψάχνει σημάδια πολιτισμού

και ξετρυπώνει την αιτία του κακού

την προβάρει πρόχειρα πάνω του

τα ερυθρόλευκα της πάνε της χειραφέτησης

τώρα τραβάει την ανηφόρα χαμογελαστό

έπιασε τα παιχνίδια και συνέχισε να παίζει αδιάφορα

ανθρώπων συμπεράσματα

| οι γάτες ξετρελαίνονται για ψάρια |

τα ψάρια, που ζουν στο νερό

η γάτα, που το σιχαίνεται

τα ψάρια, που δεν έχουν δει στη ζωή τους τρίχωμα

οι γάτες, που δεν έχουν στήσει ποτέ καρτέρι κάτω από βράχια.