Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα



Τις αμήχανες στιγμές της ζωής, τις έχω βιώσει
όπως ο παπάς ζει τον σεισμό μονάχος μες την εκκλησία.

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε η σιωπή μετά το «είσαι παχύδερμο» της δασκάλας
προς τον Θοδωρή
τον παχουλότερο συμμαθητή που είχα ποτέ μου.
Αυτή μπορεί να είναι μια ετεραμήχανη στιγμή
μα την αφήνω εδώ καθώς εγγράφεται ως πρωτοξεθαμμένη.
Αυτή που ακολουθεί, με έχει πρωταγωνιστή.
( υπήρξαμε όλοι πρωταγωνιστές στην εφηβεία )

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε η ματιά τής διπλανής στον όροφο
καθώς με είδε απ’ το τζάμι, την ώρα που ‘παιρνε το μπάνιο της.
Εκείνη τη στιγμή, ο φωταγωγός που μας χώριζε, έμοιαζε με πηγάδι.

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε το αποστέλλεται
και έγραφε: «ώρες ώρες σε καταλαβαίνω»
παραλήπτης ήταν ο πατέρας μου
μα εγώ το έστειλα στη μητέρα κατά λάθος.
( ξέρω, σου έχει τύχει κι εσένα σε σχέση )

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε η ευχή
«χρόνια πολλά, με υγεία σ΄ εσένα και την οικογένειά σου».
Την έδωσα πριν λίγες μέρες σ΄έναν ορφανό από μικρό
κι ανύπαντρο στο τώρα.
Να ΄’ναι καλά ο άνθρωπος, είδε ν΄ανοίγει η γη, δέχτηκε την ευχή και μ΄έσωσε.
Μ’ ένα χαμόγελο ζεστό, μου ‘ πε πως έχει φίλους.




(πρώτη δημοσίευση στο http://1-2.gr/ )

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Στάσου πεντέξι μέτρα μακριά




Έχει μεγάλο ενδιαφέρον σίγουρα
να παρακολουθείς μια παρτίδα σκάκι.
Mόνο μη στέκεσαι πάνω από τους παίχτες.
Εδώ δεν έχει για να δεις τα ζάρια τι θα φέρουν.
Στάσου πεντέξι μέτρα μακριά
έτσι που να μην είναι διακριτά
άλογα πύργοι κι αξιώματα.
Στάσου πεντέξι μέτρα μακριά
και παρατήρησε στο βλέμμα τους το στοχασμό
πως έχουνε ριχτεί κι αυτοί στη μάχη
κοίτα πως πιάνουν το πηγούνι τους κι οι δυο
πως εξατμίζεται η σκέψη τους
σαν ετοιμάζουν τις επόμενες κινήσεις.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον σίγουρα 
η μαντεψιά, ποιανού σειρά είναι να παίξει.




σκίτσο: Joseph Leboit

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

αβίαστη φράση




Ξαπλωμένος σκεφτόταν
αβίαστα πόσο 
από το στόμα της κοινωνίας 
βγαίνουνε οι φράσεις.

Τυχερός μέσα στην ατυχία του
κοιτούσε το φεγγάρι
απ' του κελιού του το παράθυρο.
 



φωτογραφία: @CosmeTura1991

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

άκου εκεί φαράσι



Ας μείνω σ'αυτόν τον κόσμο.
Όπως η πρώτη νιφάδα
που γυρίζει την πλάτη στο χώμα
και προκαλεί
την κόκκινη του ουρανού γραμμή
τόξου χορδή να γίνει.

Ας μείνω στάχτη κρούστα
ανάμεσα σε πλήκτρα παρενθέσεων.
Μια πίσω σκέψη
όλο και κάτι έχει να πει.
Μέχρι η ανάσα της γραφής
να τη σκορπίσει.

Ας μείνω σ' αυτόν τον κόσμο.
Αν όχι τόσο μάταιος ας μείνω χρηστικός.
Να πούμε το φαράσι που θα με αγκαλιάσει.



φωτογραφία: @CosmeTura1991



Σάββατο, 9 Σεπτεμβρίου 2017

παραφράσεις


Νικανόρ Πάρρα


Ας μη ρίχνουμε στάχτη στα μάτια μας

Η μηχανή είναι πατερίτσες με ροδάκια

Οι κατσαρίδες είναι προλετάριες

Οι ποιητές δεν έχουν μπέσα

Η ζωή ένας αδιάγνωστος ψυχαναγκασμός

Τα παιδιά γεννιούνται για να 'ναι ευτυχισμένα

Ο ρομαντισμός τείνει να εξαφανιστεί

Ο αυνανισμός είναι πράξη θεϊκή

Ο διάβολος βολεύεται  και σε σκαμπό.



Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

ακάλυπτος


ακάλυπτος - ντέμη



Για κάθε απόγευμα καλοκαιριού προχωρημένου

θα υπάρχει ένα πίσω μπαλκόνι

που βλέπει στον ακάλυπτο.

Από εκεί θα δεις - αν είσαι τυχερός

να χτίζει τη φωλιά της μια κουρούνα

πάνω σε δυο κυπαρισσόμηλα.

Πεντέξι μανταλάκια που αφέθηκαν 

στη σκέψη μιας νοικοκυράς.

Τα τελευταία κατακόκκινα κορόμηλα.

Ίσως ακόμα και τη γάτα της γειτονιάς 

να παίζει με της μπουγάδας τον αφρό

αφού και πάλι το σιφόνι βουλωμένο.


η τελευταία από μια σειρά συνομιλιών με σκίτσα της ντέμης 
όπου εκδόθηκαν στην πειραματική κυκλοφορία # 00 
των εκδόσεων μοτοκούζι