Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

ο καθένας (κάνει την δουλειά του)






Η αστυνομία κάνει τη δουλειά της.

Να μη γενικεύουμε, οι μπάτσοι κάνουν τη δουλειά τους.

Οι παππάδες κάνουν τη δουλειά τους.

Οι δημοσιογράφοι κάνουν τη δουλειά τους.

Και οι εκδότες κάνουν τη δουλειά τους.

Οι ποιητές επίσης.

Οι κριτικοί κάνουν τη δουλειά τους.

Κι οι ανθολόγοι κάνουν τη δουλειά τους.

( ποιησούλα μου, βαριακούγεσαι )

Οι ψυχολόγοι κάνουν τη δουλειά τους.

Το γύφτικο σκερπάνι την κάνει τη δουλειά του.

Η επανάληψη την κάνει τη δουλειά της.

Κι η επικόλληση επίσης.

Τα μαθηματικά την κάνουν τη δουλειά τους.

Οι κάμερες την κάνουν τη δουλειά τους.

Οι έμποροι την κάνουν τη δουλειά τους.

Κι οι χρήστες κάνουν τη δική τους.

Τα γυμναστήρια την κάνουν τη δουλειά τους.

Τα σουβλατζίδικα την κάνουν τη δουλειά τους.

Τα μπαλονάκια δώρο στα παιδιά την κάνουν τη δουλειά.

Τα μπαλονάκια στην καρδιά την κάνουνε επίσης.

( κάπως καλύτερα τώρα )

Η χούφτα κάνει την δουλειά της.

Κι ο δονητής.

Οι σημαίες την κάνουν τη δουλειά τους.

Οι στοιχηματικές την κάνουν τη δουλειά τους.

Και οι ΠΑΕ την κάνουν τη δουλειά τους.

Η επιτροπή την κάνει τη δουλειά της.

Το κόμμα – πάψε εσύ, την κάνει τη δουλειά του.

Και ο φασίστας βέβαια την κάνει τη δουλειά του.

Οι εμπρηστές την κάνουν τη δουλειά.

Και η Γκριν Πις επίσης.

Το σποράκι την κάνει τη δουλειά του.

Το κοράκι την κάνει τη δουλειά του.

Το φτυάρι την κάνει τη δουλειά του.

Το σκουλήκι, κι αυτό.


Εμείς τι κάνουμε.







Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2018

μονότυπο κολαζοποιημένο

τί μας τσαμπουνά η Φρίντα Κάλο;



Το παραπάνω κολάζ αποτελεί το οπισθόφυλλο από το κολαζοποιημένο ”μονότυπο”.

Το “μονότυπο”, κάποτε ένα lineup του κινηματογράφου ΑΣΤΟΡ με ταινίες της WEIRD WAVE που θα προβάλλονταν το 2017, μεταποιήθηκε πλέον μια σειρά από χειροποίητα κολάζ και στίχους που άλλοτε τα έφερα σε θέση να μιλούν με τη σύνοψη της ταινίας κι άλλοτε με τον τίτλο ή την αφίσα της.

Το κολαζοποιημένο μονότυπο μπορείτε να το βρείτε στη βιβλιοθήκη του συνεργατικού καφενείου μοτοκούζι και να το ξεφυλλίσετε πίνοντας τον καφέ σας.


* Το κολάζ σε σπουδάζει σενάριο.


** Η δύναμη της γραφής > Η δύναμη της UHU.





Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

ωδή ξεπερασμένη




Οι ποιητές του σήμερα
ποτίζουν την έμπνευση
με χασίς και με μπύρα.
Ορόφους δύο ψηλά
ο λογισμός τους.

Με κάτι στίχους σφουγγάρια
τρίβουν καλά το σώμα τους
σκεπτόμενοι έναν τρόπο
απαλλαγής από του φύλου
την κολυμπήθρα.

Κλείνονται σε ντουλάπες
αφού πρώτα βέβαια
γυρίσουν με τα ρούχα
και τ' απαλό μαλακτικό
του πλυντηρίου

Βαρύψυχα αερικά
λιτανεύουν ποίηση.
Θεριά σαν κυπαρίσσια
που ψάχνουν ολονυχτίς
νεκροταφείο.

" Χρήζουν παρθενορραφής "
η διάγνωση που έμελλε
η προηγούμενη γενιά
κοφτά να αποφανθεί
ως αυθεντία.

Καιρό τώρα ζητάμε
την πνοή την καθάρια
με τα χέρια δεμένα
παρακαλώντας για μια
στροφή της Γώγου.

Όχι σε τοίχο γραμμένη.
Σώθηκε πια η μαύρη
συνθηματολογία.
Την κατάπιε με φθόνο
τέλειο Τέρας.

Καμιά ωδή στο κράτος.
Καμιά ελπίς πατρίδος.
Δεν περισσεύει χρόνος
γι' άλλες πια ποιητικές
αυτοκτονίες.



φωτογραφία: @CosmeTura1991


Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα



Τις αμήχανες στιγμές της ζωής, τις έχω βιώσει
όπως ο παπάς ζει τον σεισμό μονάχος μες την εκκλησία.

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε η σιωπή μετά το «είσαι παχύδερμο» της δασκάλας
προς τον Θοδωρή
τον παχουλότερο συμμαθητή που είχα ποτέ μου.
Αυτή μπορεί να είναι μια ετεραμήχανη στιγμή
μα την αφήνω εδώ καθώς εγγράφεται ως πρωτοξεθαμμένη.
Αυτή που ακολουθεί, με έχει πρωταγωνιστή.
( υπήρξαμε όλοι πρωταγωνιστές στην εφηβεία )

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε η ματιά τής διπλανής στον όροφο
καθώς με είδε απ’ το τζάμι, την ώρα που ‘παιρνε το μπάνιο της.
Εκείνη τη στιγμή, ο φωταγωγός που μας χώριζε, έμοιαζε με πηγάδι.

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε το αποστέλλεται
και έγραφε: «ώρες ώρες σε καταλαβαίνω»
παραλήπτης ήταν ο πατέρας μου
μα εγώ το έστειλα στη μητέρα κατά λάθος.
( ξέρω, σου έχει τύχει κι εσένα σε σχέση )

Ν’ ανοίγει η γη να καταπιεί τα δευτερόλεπτα
που κράτησε η ευχή
«χρόνια πολλά, με υγεία σ΄ εσένα και την οικογένειά σου».
Την έδωσα πριν λίγες μέρες σ΄έναν ορφανό από μικρό
κι ανύπαντρο στο τώρα.
Να ΄’ναι καλά ο άνθρωπος, είδε ν΄ανοίγει η γη, δέχτηκε την ευχή και μ΄έσωσε.
Μ’ ένα χαμόγελο ζεστό, μου ‘ πε πως έχει φίλους.




(πρώτη δημοσίευση στο http://1-2.gr/ )

Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Στάσου πεντέξι μέτρα μακριά




Έχει μεγάλο ενδιαφέρον σίγουρα
να παρακολουθείς μια παρτίδα σκάκι.
Mόνο μη στέκεσαι πάνω από τους παίχτες.
Εδώ δεν έχει για να δεις τα ζάρια τι θα φέρουν.
Στάσου πεντέξι μέτρα μακριά
έτσι που να μην είναι διακριτά
άλογα πύργοι κι αξιώματα.
Στάσου πεντέξι μέτρα μακριά
και παρατήρησε στο βλέμμα τους το στοχασμό
πως έχουνε ριχτεί κι αυτοί στη μάχη
κοίτα πως πιάνουν το πηγούνι τους κι οι δυο
πως εξατμίζεται η σκέψη τους
σαν ετοιμάζουν τις επόμενες κινήσεις.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον σίγουρα 
η μαντεψιά, ποιανού σειρά είναι να παίξει.




σκίτσο: Joseph Leboit

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

αβίαστη φράση




Ξαπλωμένος σκεφτόταν
αβίαστα πόσο 
από το στόμα της κοινωνίας 
βγαίνουνε οι φράσεις.

Τυχερός μέσα στην ατυχία του
κοιτούσε το φεγγάρι
απ' του κελιού του το παράθυρο.
 



φωτογραφία: @CosmeTura1991