Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018

ωδή ξεπερασμένη




Οι ποιητές του σήμερα
ποτίζουν την έμπνευση
με χασίς και με μπύρα.
Ορόφους δύο ψηλά
ο λογισμός τους.

Με κάτι στίχους σφουγγάρια
τρίβουν καλά το σώμα τους
σκεπτόμενοι έναν τρόπο
απαλλαγής από του φύλου
την κολυμπήθρα.

Κλείνονται σε ντουλάπες
αφού πρώτα βέβαια
γυρίσουν με τα ρούχα
και τ' απαλό μαλακτικό
του πλυντηρίου

Βαρύψυχα αερικά
λιτανεύουν ποίηση.
Θεριά σαν κυπαρίσσια
που ψάχνουν ολονυχτίς
νεκροταφείο.

" Χρήζουν παρθενορραφής "
η διάγνωση που έμελλε
η προηγούμενη γενιά
κοφτά να αποφανθεί
ως αυθεντία.

Καιρό τώρα ζητάμε
την πνοή την καθάρια
με τα χέρια δεμένα
παρακαλώντας για μια
στροφή της Γώγου.

Όχι σε τοίχο γραμμένη.
Σώθηκε πια η μαύρη
συνθηματολογία.
Την κατάπιε με φθόνο
τέλειο Τέρας.

Καμιά ωδή στο κράτος.
Καμιά ελπίς πατρίδος.
Δεν περισσεύει χρόνος
γι' άλλες πια ποιητικές
αυτοκτονίες.



φωτογραφία: @CosmeTura1991


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου