Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

χωρατό



Μια γιαγιά περίπου 90 χρόνων,
σε ένα ξεχασμένο από τους πάντες χωριό, 
πήρε τις δυο σακούλες σκουπίδια που είχε μαζέψει μια βδομάδα τώρα
και με μικρά κι αργά βήματα πέρασε τον δρόμο για να τα πετάξει. 
Τα πόδια της ίσα που την κρατούσαν, 
κάθε φορά που σήκωνε το δεξί της πόδι, 
έπνιγε τον πόνο των γηρατειών, 
κάθε που σήκωνε το αριστερό, 
έπνιγε τον πόνο από τον χαμού του γιου της στο Σάμινα. 
Άνοιξε με το ζόρι το καπάκι 
και πέταξε την πιο βαριά από τις δύο σακούλες.
Έκλεισε αργά το καπάκι 
και κάνοντας άλλα πέντε βήματα - μαχαιριές 
πέταξε την ελαφριά σακούλα στον μπλε κάδο ανακύκλωσης. 

Και κάπως έτσι ,έχουμε αυτούς που σε αυτή την ιστορία είδαν την γιαγιά ως σύμβολο δύναμης και ελπίδας πως τα πράγματα θα αλλάξουν και αυτούς που την είδαν ως σύμβολο υποταγής του συστήματος και γάμησέ τα.



1 σχόλιο:

  1. Γιαγιά που δίνει σημασία στην ανακύκλωση μόνο ελπίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή