Ο καιροσκόπος

Πήρε βαθιά ανάσα κι άφησε τις  φυσαλίδες να του γαργαλήσουν το αυτί.

Βυθίστηκε αργά, με το χέρι τεντωμένο μπροστά.

Ήταν κάπου η δέκατη φορά που το επιχείρησε, αλλά και πάλι μάταια.

Ένα πιο ευέλικτο ψάρι αυτή την φορά, τον πήρε μυρωδιά κι εξαφανίστηκε.

Δεν είχε συνηθίσει να χάνει μάχες τόσο εύκολα.

Κάθε μάχη που δεν κερδίζεται, είναι χαμένη μάχη.

Καμία ισοπαλία είπε και πέταξε το ψαροντούφεκο στο πίσω κάθισμα.

Είχε νυχτώσει πια, όταν βγήκε στον κεντρικό.

Το ραδιόφωνο, δεν το ακούμπησε από τα νεύρα του.

Μόνο η μηχανή μουρμούριζε σαν ηχώ, που έβγαινε από τα σωθικά του.

Πέρασε μια κλειστή στροφή.

Φρέναρε απότομα κι αστραπιαία άναψε τη μεγάλη σκάλα.

Γύρισε κι άρπαξε το υγρό ακόμα, ψαροντούφεκο.

Κατέβηκε αργά.
Τον πλησίασε αθόρυβα από τα πλάγια.

Αυτός ασάλευτος. 
Με το βλέμμα καρφωμένο στο φως.

Η βέργα του τρύπησε βίαια τον λαιμό.

Ένα αρρωστημένο γέλιο, το τελευταίο που άκουσε.

Πέταξε τον λαγό στο πορτμπαγκάζ.
 Δεν ήθελε να λερώσει.

περιμένοντας

Πάντα μου αρέσει να πηγαίνω λίγο πιο νωρίς να την περιμένω, το χαμόγελό της μ' αλαφραίνει και πρέπει να είμαι έτοιμος για τη στιγμή αυτή.

Αράζω τη μηχανή κάτω από το γραφείο, κατεβαίνω και στηρίζομαι απλά πάνω της, στρίβω τσιγάρο βιαστικά, μην κατέβει και δεν το έχω τελειώσει, ο απροσδιόριστος φόβος μην έρθουν οι μπάτσοι για ανάκριση είναι πάντα ίδιος.

Θα περάσουν από δίπλα μου χωρίς να μου δώσουν σημασία τελικά.

Η στάση του παρατηρητή που παίρνω μάλλον, θα είναι πολύ αθώα.

Τι να φοβηθείς από έναν τριαντάρη που κοιτάει τον δρόμο χαμένος στις σκέψεις του, που δεν κρατάει κινητό στα χέρια, με καλή μηχανή και δύο κράνη παραμάσχαλα, το ένα ροζ;

Τόσες φορές και δεν έχει έρθει κανένας.

Στο κέντρο της Αθήνας και όχι μόνο μπάτσος δεν με έχει προσεγγίσει, αλλά ούτε ένας κλέφτης να μου την πέσει, ένας άπορος για ένα χαμόγελο, ένα πρεζάκι για κάνα εικοσάλεπτο.

Μόνο χθες μου τάραξαν την απόλαυση του τσιγάρου μου.

Ένας Ρομά με άσπρο φορτηγάκι και δίπλα τη γυναίκα του να έχει φασκιωμένο ένα μωράκι. Φρέναρε απότομα δίπλα μου και με ρώτησε ορθά κοφτά.

''Ξέρεις που είναι το Λαϊκό'';

Ποτέ δε μου άρεσε να μη ξέρω, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις.

Υπάρχει μια αμηχανία δευτερολέπτων που με αφοπλίζει.

Δυστυχώς όχι, του απαντώ.

Πάτησε το γκάζι φωνάζοντάς μου κάτι.

Μου πήρε δευτερόλεπτα ώσπου με τη σειρά μου κι εγώ, να πατήσω τα γέλια.


''Καλά σε άλλο κόσμο ζεις εσύ'';

παρανόηση

Να δεις που το πειρατικό του Captain Jimmy, 
που αναφέρει ο Καββαδίας

είναι το ίδιο με το Ship of fools του Brant,
όπου επηρεάστηκε ο Jim Morrison για να γράψει 

το ομώνυμο τραγούδι. 

Έτσι, μεταφράζω το
''people walking on the moon'' 
σε
''η Γοργόνα μια βραδιά πήδησε στον πόντο μεθυσμένη''
δεν έχω άλλη επιλογή 
πρέπει κι εγώ από κάπου να πιαστώ.

Αν είσαι τυχερός

Αν είσαι τυχερός 
θα σε πετύχει να χαμογελάς
με την καρδιά σου.

Το πρόσωπο θα φωτίζει ευτυχία 
λουλούδια στο τραπέζι 
-όχι γαρδένιες, κρίνοι καλύτερα-

μια στιγμή χίλιες λέξεις

θα δώσεις λεφτά 
και την επόμενη μέρα
θα σου κάνει δώρο μια κορνίζα

ο άνθρωπος της ζωής σου

η σκόνη θα κάνει 
την εμφάνισή της
μα θα έχεις φύλακα άγγελο 

κάθε πρωί Σαββάτου
να σε απαλλάσσει
από το βάρος

κοίτα να δεις σύμπτωση τώρα

η ίδια κορνίζα

το ίδιο χαμόγελο

Σαββάτο πάλι - το πολύ Κυριακή

τα λουλούδια κρίνοι 

πιο ζωντανοί σε σχέση με τότε

σίγουρα πιο ζωντανοί 
από 'σένα τον ίδιο 

θα μοσχοβολούν δίνοντας δύναμη 
στον ίδιο φύλακα άγγελο 

να κάνει λίγο με πανί
το μάρμαρο τριγύρω

επίκαιροι αυτόχειρες

Βλέπεις την κακομοιριά μας Τζιμ;
την κατάντια μας Κατερίνα;
κλάφτα Νικόλα κλάφτα
οι στίχοι σας λέει, έχουν κάτι να μας πουν
και να τα τραγούδια σου Τζιμ
και δώσε ταινίες για τη ζωή σου Κατερίνα
άντε και κανένα επαναστατικό σου Νικόλα
αν δεν είχατε αυτοκτονήσει
δέκα φορές θα είχατε πεθάνει
απ' το μαράζι τώρα.

Επίκαιροι λένε, το 2013.

Hallo

Ωραίο το αεροπλανάκι σας σε κλίμακα 1/20

από οργάνωση σκίζεται δε λέω 

όλα στην ώρα τους και με το παρακάτω

το φαγητό σας γευστικότατο  θα έλεγα

κι από καθαριότητα, αρχοντιά

εργατικοί πάνω απ' όλα και μετρημένοι.

Μπορεί να φταίω εγώ που μεγάλωσα

σε διαφορετικές συνθήκες

οπότε συγχωρέστε μου την ειρωνική διάθεση.

Είναι βλέπετε που σιχαίνομαι 

- το άγχος μην αργήσω

ή που δε θέλω τη ντροπή να ακουμπήσω 

τις αστραφτερές σας επιφάνειες.

Θα έχετε ακούσει πως ο έρωτας 

περνά απ' το στομάχι όπως και ότι 

ο έρωτας είναι βρώμικος φαντάζομαι

κι έτσι συλλογίζομαι πως και το φαγητό

πρέπει να έχει ένα ζουμάκι παραπάνω

μια στρώση λίπος για να καθαρίζουμε

μα όλο στεγνά τα πιάτα πίσω σας τα γύριζα.

Κι αυτό το ύφος που έχετε να ξέρετε

πως μου θυμίζει ένα σύνθημα σε τοίχο 

που έλεγε ''σε όλα να 'χετε ένα κράτημα -

μια απαλότητα'' κι ακόμα ψάχνω να βρω

τι χρώμα πήρε η σαλαμάνδρα.

Τι σου λέω τώρα κι εσένα

έχεις τις έγνοιες σου που η μποτίλια 

του ουίσκι ξεστράτισε έναν πόντο

και τι θα πει ο κόσμος.

Σε έπρηξα με τις χαζομάρες ε;

Είδες με τι ασχολείται ο άνθρωπος ρομποτάκι μου;

Φρανκφούρτη 2013