Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

λείπει ο ορισμός



καφέ και τάβλι
στο στέκι που ήπιαμε,
τον πρώτο μας εσπρέσσο.
σουβλάκια στο παγκάκι του δημοτικού.
ένα κρυφτό μέχρι να πέσει ο ήλιος.
και ύστερα στο βάθος τουαλέτα.
όλοι μαζί να φάμε πόρτα απ' την υδρόγειο.
όχι πουτάνες, ούτε ρουκέτες εμετό
στο πεζοδρόμιο.
κο κουν κου κου μα κου κου
να φωνάζουμε όλο το βράδυ
ιαχή μιας μάχης
που δώσαμε με τον χρόνο.
άμα βρεθεί και μια κοπέλα
να ειδικεύεται σε ένα  
φιλί με κλειστά μάτια
ευπρόσδεκτη είναι.

και κάπως έτσι, στο τέλος της νύχτας
θα ορίσουμε εμείς τι πάει να πει
μπάτσελορ πάρτυ.






Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2014

Junky


  1. Αλητήριος μέσα στα χρόνια τα νεανικά, μπορώ να σας διηγηθώ μιαν ιστορία του δρόμου, του υπογείου και του περιθωρίου.
  2. Τότε που ενδοφλέβια παραμυθόσκονη πότιζε απ΄την κορφή ως τα νύχια το είναι μου.
  3. Από πλατεία σε πλατεία και από πάρκο σε πάρκο έσερνα το κορμί, να βρω καταφύγιο ασφαλές από τα σκυλιά του κράτους.
  4. Και τα σκυλιά του κράτους είναι μοχθηρά και στενόμυαλα πολύ και δεν καταλαβαίνουν την ανάγκη που έχει ο άνθρωπος για διεύρυνση της συνείδησης.
  5. Και χρήση έκανα αλλά και εμπόριο. Καμιά ντροπή, καμιά τύψη. 
  6. Όχι μόνο γι' αυτό, αλλά και για τις μικροκλοπές και τις απατεωνιές μου δεν έχω.
  7. Και ήταν χρόνια μέσα σε κουτούκια, σε τεκέδες, σε φυλακές κι απομονώσεις. 
  8. Και ήταν χρόνια σκοτεινά, που σαν εφιάλτης πηχτός είναι χαραγμένα στη μνήμη μου.
  9. Και ήταν χρόνια βαριά σαν ξύλα βρεμένα και μπερδεμένα πολύ, σαν τα χειρόγραφα του Σολωμού. 
  10.  Γιατί όταν η ανάγκη για ταξίδι του ενός, είναι δυνατότερη από τις ρίζες των πολλών, επιτρέπονται τα πάντα. Και τα ανήθικα και τα παράνομα.
  11. Και στα ταξίδια αυτά, δεν έλειπαν ούτε τα γυμνά γεύματα με φίλους, ούτε η μουσική που έκρυβα μυστικά στον κόμπο του μαντηλιού μου. 
  12. Γιατί τα σκυλιά τελικώς με μυρίστηκαν, από το σκισμένο μπατζάκι, που κάνει θόρυβο τη νύχτα όταν σούρνεται.
  13. Αλλά εγώ ξελάσπωσα. 
  14. Γιατί να ξελασπώνεις πρέπει, αλλιώς θα στερηθείς την διήγηση.

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

αλλοτινοχρονιά



λίγο πριν
την αλλαγή του χρόνου
ξυρίστηκα

με ρώτησε
αν το έχω για γούρι
ή αν σημαίνει κάτι
που κάθε τέτοια μέρα
το συνηθίζω

δεν ήξερα τι να απαντήσω
μέχρι που σκέφτηκα
πως μάλλον θέλω
να δείχνω νέος
καθώς ανοίγω τα δώρα μου.



Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2013

όχι το στήθος




Μια αυτοχειρία έλαβε χώρα στο Ραψωδείον




μάθημα ορθοφωνίας νούμερο ένα


εισπνοή από το στόμα


γεμίζουμε πρώτα την κοιλιά


- όχι το στήθος -


εκπνοή




''ούτε να αναπνέω σωστά δε ξέρω''


δεν χρειαζόταν πια.



Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2013

Διπρόσωπη



Άνοιξε απαλά, την πόρτα του δωματίου.

Αταίριαστος ο τριγμός, την ώρα αυτή του οίστρου.

Περπάτησε στις μύτες φτάνοντας μέχρι την κουζίνα.

Άνοιξε το ψυγείο
και η μυρωδιά της ξαφρισμένης τέχνης στα αιχμηρά βράχια,
την φίλησε στο μάγουλο σταυρωτά.

''Γεροστόμαχη'', της ευχήθηκε
και κίνησαν μαζί για το δωμάτιο.

Κάθισαν αντίκρυ στον καθρέφτη.

Μελάνι τα δάκρυα κύλησαν,
περιφερειακά της μύτης.

Τα μαλλιά της μια θάλασσα,
πνιγμένη σε γαλαζόπετρα.

Ασφυκτιούσε το μυαλό,
μέχρι που τρύπησε το κρανίο της.

Με τη βοήθεια του καθρέφτη
το έπιασε και το ξερίζωσε με μια κίνηση.

Έσκυψε απαλά.

Άδειασε το κεφάλι της.

Ένα χταπόδι άκακο,
που ήξερε τι είχε τραβήξει στη ζωή της,
σκαρφάλωσε στην πλάτη.

Πέρασε από τον σβέρκο

κι αντικατέστησε επάξια

το αρρωστημένο μυαλό

που κειτόταν στο πάτωμα.



η φωτογραφία είναι του sebastian bieniek, από το project portraits of the double-faced girl

(συνενοχή @shadagasta)

Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

άνθος αραβοσίτου




Με μιαν ανάσα τολμηρή
ξεπήδησες απ' τον κακό τον ύπνο
φόρεσες γρήγορα το δώρο το συμβολικό 
αυτή, την μπλούζα με τη γυναίκα Μόρα
- να σέρνει το καρότσι με τα τρόφιμα -
στάθηκες στην πόρτα 
να σκεφτείς τ' ανείπωτα του φευγιού
και πήρες το δρόμο για το σούπερ μάρκετ.

Γρήγορα γύρισες.

Καθόλου δε πήγε ο νους μου στο κακό
αφού μου χαμογέλασες 
κι έβγαλες από την πλαστική σακούλα  
ένα φακελάκι άνθος αραβοσίτου.
Στη διαδρομή σκόρπισες το μείγμα στον αέρα 
είπες
κι έβαλες στη θέση του 
κόκκινα δάκρυα - κρυστάλλους.

Τους έχυσες στο μπωλ και μου 'πες η σειρά σου.

Για πρωινό θα ήταν μια χαρά κάτι γλυκό.
Τράβηξα λοιπόν το μαχαίρι
και πάνω από το μείγμα 
έκοψα τις φλέβες μου
γάλα καυτό αντάμωσε τα δάκρυα
κι εσύ φώναξες στοπ
θα ξεπεράσεις τη δοσολογία.

Φιληθήκαμε κι αφήσαμε για λίγο την καλημέρα μας στο ψυγείο.