ι.χ.

γράφει η sine_lege

~σας κοιτάζω μέσα από τα φιμέ σας τζάμια κι εύχομαι να μην υπήρχαν παράθυρα~

σ’ αυτήν την αφιλόξενη πόλη
θα μπορούσαμε όλοι να είμαστε φίλοι
θα μπορούσαμε όλοι να είμαστε ερωτευμένοι
θα μπορούσαμε όλοι να είμαστε ευτυχισμένοι

κατεβάστε λίγο τα παράθυρα

τραβήξτε τις κουρτίνες
έλα να περπατήσεις πλάι μου
όχι·
δεν ξέρω πού πάω
ξέρω μόνο ότι θέλω

αλλά βλέπεις· ο έρωτας μοιάζει με το αδικοχαμένο έμβρυο των πέντε μηνών.

έχει ρίζες στο παρελθόν
λόγο ύπαρξης στο μέλλον
και πεθαίνει πάντα στο παρόν

μην ντρέπεσαι
κατέβασε το παράθυρο
βγες από το αυτοκίνητο
κοίταξέ με

μην ντραπείς ούτε στιγμή ποτέ να μην ντραπείς

θα σκαρφαλώσω σ’ αυτό εδώ το φανάρι της λεωφόρου
θα το κάνω να σταματήσει να αναβοσβήνει
να μην σας ορίζει πια τις ζωές
τούτο το ύπουλο ανθρωπάκι

πράσινοκόκκινοπράσινοκόκκινοπράσινοκόκκινο

και το λευκό πουθενά·

~μην αναρωτιέσαι. με ξέρεις. είμαι το κορίτσι που φτιάχνει χάρτινα καραβάκια και τα αφήνει παντού στο δρόμο σου. όταν δώσω το σύνθημα η πόλη θα γεμίσει από μικρά καράβια που θα πάρουν μαζί τους όλη τη βρωμιά. και τότε όλα θα ξαναγίνουν λευκά.~

ι.χ. σημαίνει ίσως χάσω. μα θα πάω.

Blind date

Εμπιστοσύνη τυφλή στου προαισθήματος το άκουσμα,
άκουσμα ψυχεδέλειας, ερασιτεχνικό και βαθύ.
Το κεφάλι μου σπάω, να βρω έναν τρόπο αναγνώρισης,
καθώς το ραντεβού αυτό, θα' ναι μοιραίο.

Να μην φορέσεις χρώματα ανοιχτά,
τον ήλιο κάνε πως δεν είδες.
Τα μαύρα πάλι, είπα εγώ να τα φορέσω,
εφηβικής αντίδρασης σημάδι, αν μου επιτρέπεις.

Το κόκκινο θα στοιχημάτιζα είναι το χρώμα σου,
σημάδια κόκκινα να βρούμε, τέλεια ιδέα.
Εσύ να κρατάς μια κόκκινη πλατεία.
Εγώ να κρατώ ένα κόκκινο γραμμόφωνο.

Την πρώτη κίνηση εγώ
βήμα αμήχανο
θα πλησιάσω και θα πω

Νιώθω κορεσμένος.

Κι έπειτα εσύ
σιγουριάς χαμόγελο
θα με φιλήσεις και θα πεις

Πάρε οξυγόνο.

Ο καιροσκόπος

Πήρε βαθιά ανάσα κι άφησε τις  φυσαλίδες να του γαργαλήσουν το αυτί.

Βυθίστηκε αργά, με το χέρι τεντωμένο μπροστά.

Ήταν κάπου η δέκατη φορά που το επιχείρησε, αλλά και πάλι μάταια.

Ένα πιο ευέλικτο ψάρι αυτή την φορά, τον πήρε μυρωδιά κι εξαφανίστηκε.

Δεν είχε συνηθίσει να χάνει μάχες τόσο εύκολα.

Κάθε μάχη που δεν κερδίζεται, είναι χαμένη μάχη.

Καμία ισοπαλία είπε και πέταξε το ψαροντούφεκο στο πίσω κάθισμα.

Είχε νυχτώσει πια, όταν βγήκε στον κεντρικό.

Το ραδιόφωνο, δεν το ακούμπησε από τα νεύρα του.

Μόνο η μηχανή μουρμούριζε σαν ηχώ, που έβγαινε από τα σωθικά του.

Πέρασε μια κλειστή στροφή.

Φρέναρε απότομα κι αστραπιαία άναψε τη μεγάλη σκάλα.

Γύρισε κι άρπαξε το υγρό ακόμα, ψαροντούφεκο.

Κατέβηκε αργά.
Τον πλησίασε αθόρυβα από τα πλάγια.

Αυτός ασάλευτος. 
Με το βλέμμα καρφωμένο στο φως.

Η βέργα του τρύπησε βίαια τον λαιμό.

Ένα αρρωστημένο γέλιο, το τελευταίο που άκουσε.

Πέταξε τον λαγό στο πορτμπαγκάζ.
 Δεν ήθελε να λερώσει.

περιμένοντας

Πάντα μου αρέσει να πηγαίνω λίγο πιο νωρίς να την περιμένω, το χαμόγελό της μ' αλαφραίνει και πρέπει να είμαι έτοιμος για τη στιγμή αυτή.

Αράζω τη μηχανή κάτω από το γραφείο, κατεβαίνω και στηρίζομαι απλά πάνω της, στρίβω τσιγάρο βιαστικά, μην κατέβει και δεν το έχω τελειώσει, ο απροσδιόριστος φόβος μην έρθουν οι μπάτσοι για ανάκριση είναι πάντα ίδιος.

Θα περάσουν από δίπλα μου χωρίς να μου δώσουν σημασία τελικά.

Η στάση του παρατηρητή που παίρνω μάλλον, θα είναι πολύ αθώα.

Τι να φοβηθείς από έναν τριαντάρη που κοιτάει τον δρόμο χαμένος στις σκέψεις του, που δεν κρατάει κινητό στα χέρια, με καλή μηχανή και δύο κράνη παραμάσχαλα, το ένα ροζ;

Τόσες φορές και δεν έχει έρθει κανένας.

Στο κέντρο της Αθήνας και όχι μόνο μπάτσος δεν με έχει προσεγγίσει, αλλά ούτε ένας κλέφτης να μου την πέσει, ένας άπορος για ένα χαμόγελο, ένα πρεζάκι για κάνα εικοσάλεπτο.

Μόνο χθες μου τάραξαν την απόλαυση του τσιγάρου μου.

Ένας Ρομά με άσπρο φορτηγάκι και δίπλα τη γυναίκα του να έχει φασκιωμένο ένα μωράκι. Φρέναρε απότομα δίπλα μου και με ρώτησε ορθά κοφτά.

''Ξέρεις που είναι το Λαϊκό'';

Ποτέ δε μου άρεσε να μη ξέρω, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις.

Υπάρχει μια αμηχανία δευτερολέπτων που με αφοπλίζει.

Δυστυχώς όχι, του απαντώ.

Πάτησε το γκάζι φωνάζοντάς μου κάτι.

Μου πήρε δευτερόλεπτα ώσπου με τη σειρά μου κι εγώ, να πατήσω τα γέλια.


''Καλά σε άλλο κόσμο ζεις εσύ'';

παρανόηση

Να δεις που το πειρατικό του Captain Jimmy, 
που αναφέρει ο Καββαδίας

είναι το ίδιο με το Ship of fools του Brant,
όπου επηρεάστηκε ο Jim Morrison για να γράψει 

το ομώνυμο τραγούδι. 

Έτσι, μεταφράζω το
''people walking on the moon'' 
σε
''η Γοργόνα μια βραδιά πήδησε στον πόντο μεθυσμένη''
δεν έχω άλλη επιλογή 
πρέπει κι εγώ από κάπου να πιαστώ.

Αν είσαι τυχερός

Αν είσαι τυχερός 
θα σε πετύχει να χαμογελάς
με την καρδιά σου.

Το πρόσωπο θα φωτίζει ευτυχία 
λουλούδια στο τραπέζι 
-όχι γαρδένιες, κρίνοι καλύτερα-

μια στιγμή χίλιες λέξεις

θα δώσεις λεφτά 
και την επόμενη μέρα
θα σου κάνει δώρο μια κορνίζα

ο άνθρωπος της ζωής σου

η σκόνη θα κάνει 
την εμφάνισή της
μα θα έχεις φύλακα άγγελο 

κάθε πρωί Σαββάτου
να σε απαλλάσσει
από το βάρος

κοίτα να δεις σύμπτωση τώρα

η ίδια κορνίζα

το ίδιο χαμόγελο

Σαββάτο πάλι - το πολύ Κυριακή

τα λουλούδια κρίνοι 

πιο ζωντανοί σε σχέση με τότε

σίγουρα πιο ζωντανοί 
από 'σένα τον ίδιο 

θα μοσχοβολούν δίνοντας δύναμη 
στον ίδιο φύλακα άγγελο 

να κάνει λίγο με πανί
το μάρμαρο τριγύρω